2797 sayılı Yargıtay Kanunu, Yargıtay’ın kuruluşunu, görevlerini, çalışma usullerini, dairelerin ve kurulların oluşumunu, üyelerin nitelik ve seçilme usullerini, ayrıca yargısal ve idari işleyişe ilişkin temel esasları düzenleyen bir çerçeve kanundur. Kanun, Yargıtay’ı adlî yargı alanında hukuk ve ceza davalarında son inceleme mercii olarak tanımlamakta; Hukuk ve Ceza Dairelerinin görev alanlarını, Genel Kurulun oluşum ve yetkilerini, Başkanlık Kurulunun idari fonksiyonlarını ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının görevlerini ayrıntılı şekilde belirlemektedir. Üyelerin seçimi, mesleki yeterlilik şartları, disiplin hükümleri ve görevden ayrılma usulleri de kanun kapsamında kurumsal bir çerçeveye bağlanmıştır. Yargıtay dairelerinde inceleme, tetkik hâkimliği sistemi, raportörlük ve karar süreçleri açık usullerle düzenlenmiş; içtihatların birleştirilmesi için gerekli kurumsal yapılar oluşturulmuştur. Kanun ayrıca, Yargıtay’ın kalem hizmetlerinin işleyişi, personel rejimi, bütçesi ve yönetim yapısına ilişkin hükümler içermekle birlikte, iş yükünün dengelenmesi, dairelerin iş bölümünün belirlenmesi ve daireler arası koordinasyon gibi iç işleyişe ilişkin teknik düzenlemelere de yer vermektedir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ve Başsavcıvekilliğinin görevleri, ceza yargılamasında temyiz incelemesine ilişkin yetkileri ve Yargıtay nezdinde yürütülen kovuşturmalara dair usuller kanunda özel olarak tanımlanmıştır. Bu hükümlerin tümü, yüksek mahkemenin hem yargısal hem de idari yönleriyle kurumsal bütünlüğünü sağlamaya yönelik olup, kanun Yargıtay’ın bağımsızlığı, tarafsızlığı ve düzenli işleyişi için gerekli temel yapıyı oluşturmaktadır.