Bu makalede, belediyelerin yerel hizmetleri sürdürülebilir biçimde sunabilmesinin yalnızca bütçe yapabilmeye değil, bütçeyi gerçekten “çalıştıracak” öz gelirleri doğru ve zamanında yönetebilmesine bağlı olduğu; vergi, resim ve harç gelirlerinin hem yerel ölçekte idare edilebilir nitelikte bulunmaları hem de belediyenin mali manevra alanını doğrudan etkilemeleri nedeniyle kritik bir konumda yer aldığı ortaya konulmaktadır. Buna rağmen uygulamada sorunların tek bir noktada değil, tahakkuk ve tahsilat zincirinin tamamında biriktiği; gelir envanterinin eksikliği, mükellef bilgilerinin güncel olmaması, birimler arası veri kopukluğu, dijital tahsilat kanallarının sınırlılığı, alacak takip ritminin kurulamaması ve zamanaşımı yönetiminin kurumsallaşamaması gibi zafiyetlerin hem tahsilat oranlarını düşürdüğü hem de zamanaşımı nedeniyle alacak kaybı, kamu zararı tartışmaları, sorumluluk değerlendirmeleri ve yargısal iptal risklerini büyüttüğü değerlendirilmektedir. Denetim perspektifinin tahsile hazır hale gelmiş kamu gelirlerinin takibine vurgu yaptığı (Sayıştay Genel Kurulu, 2007), yargı perspektifinin ise belediye gelirlerinde kanunilik ve yetki sınırının aşılmaması gerektiğini hatırlattığı (Danıştay 9. Dairesi, 2023) dikkate alındığında; amaç “denetimde sorun çıkarmamak” refleksi değil, yasal sınırlar içinde tam tahakkuk, kolay tahsil, öngörülebilir takip ve zamanaşımı önleme dengesini kuran bir gelir yönetimi süreç disiplininin tesis edilmesidir.